Atlantic, 2002
Warner

Tuut tuut boing boing Pammy en Cocky! Dat de omhooggevallen redneck Kid Rock muzikaal even spannend is als de schede van een 80-jarige stoephoer, wisten we al na de vorige uitwassen van 's mans non-talent. Jammer genoeg houdt de Kid zich niet uitsluitend bezig met zijn kersverse verloofde annex opblaaspop Pam Anderson en vond hij het nodig om de wereld te vergasten op 'Cocky', een misselijk makend slechte cd die bol staat van pseudo-country, pseudo-rock en alles wat maar enigszins in de buurt komt van iets wat pseudo is. Niet alleen qua composities valt Kid Rock op deze cd onherroepelijk door de mand, ook op tekstueel gebied komt hij nergens verder dan wat infantiel gejengel over verloren gereden truckers en zijn eigen life on the road. Het schaarse hoogtepunt is 'Picture', waarop de show wordt gestolen door ene Sheryl Crow. Voor de rest kun je na het beluisteren van 'Cocky' van een van de volgende opties gebruik maken: de A&R manager die deze zielepoot een kans heeft gegeven aan de hoogste boom opknopen, Kid Rock voor het mensenrechtentribunaal dagen voor het terroriseren van het platenkopende publiek of dit wansmakelijke schijfje gewoonweg rechtstreeks verticaal classeren. In de pletwals, welteverstaan.

Door Prof. Joost 30/04/2002 - categorie : music -

verstuur dit artikel aan een vriend    Share on Facebook

 Lees de reacties (2) van anderen of geef uw mening