Digg* sprak met Vincent Maes (Blind to Faith / Rise And Fall)
De sneeuw heeft het land weer (voor even) verlaten en ik heb in de Vooruit afgesproken met Vince(nt), coauteur op twee van de strafste hardcoreschijven van 2009. Als gitarist op 'The Seven Fat Years Are Over’ - het verschroeiende debuut van Blind to Faith - en natuurlijk is hij ook al jaren de bassist van Rise and Fall, dat de voorbije jaren de wereld veroverde met hun intense 'Metalpunk'. We hebben het vooral over de opmerkelijke, korte, geschiedenis van Blind to Faith, de toekomst en muziek in het algemeen. Hieronder het verslag.
Hallo Vincent, vertel eerst eens wat over het ontstaan van Blind to Faith.
Ongeveer twee jaar geleden zat ik thuis op mijn gitaar wat riffs te spelen die eigenlijk niet pasten bij de weg die we toen met Rise and Fall insloegen. Het materiaal was ook te goed om er niks mee te doen, zodat ik besloot m'n oude makker Nabbe in Holland op te bellen. We hadden al jaren geleden eens gezegd dat we samen iets moesten doen, omdat onze muzieksmaken goed bij elkaar passen. Deze riffs waren zeker iets om met hem uit te werken. We hebben toen een keer of twee gerepeteerd en hadden al meteen een achttal nummers af. De derde keer dat we samen kwamen was al voor de opnames.
We hadden van in het begin ook al de rest van de line up voor ogen: Stijn van Reproach moest de zanger zijn, terwijl Colin van AmenRa al jaren een vriend is. Het was ook erg belangrijk voor me dat de line up zou bestaan uit mensen die je normaal niet samen in een band verwacht, behalve Colin en ikzelf dan. De twee anderen wonen hier ook een eind vandaan. Ik wil dat de mensen fronsen als ze onze namen bij elkaar zien en denken: “Tiens, die vier gasten in één band?”
Tijdens de opnames hebben we nog een paar nummers geschreven, andere songs die we al hadden opgenomen zijn uiteindelijk niet op de plaat geraakt. Sindsdien hebben we nog een paar keer gerepeteerd en hebben we ook alweer twee nieuwe tracks op tape gezet. Die komen op een split met Gehenna (USA). Daarnaast hebben we nog een stuk of zes nieuwe nummers. We hopen het volgende album al in de zomer te kunnen opnemen.
Ondertussen heb je ook al wat optredens geboekt.
Eerst waren we niet echt van plan om optredens te doen, maar we kregen toch wat aanvragen en dan hebben we beslist op te treden. Het eerste optreden moest beslist in De Pits in Kortrijk zijn, want dat is een speciale plek voor mij. Daar komen al bands spelen van voor de tijd dat ik met muziek bezig was. De mensen komen er om zich te amuseren en niet om zich dicht te drinken of de coole te zijn. We hebben trouwens het eerste optreden een paar keer uitgesteld omdat het per se op die plaats moest zijn. We hebben ook nog het optreden met Eyehategod waar ik echt naar uit kijk, en recent kwam er nog een optreden in Tilburg bij, op het Incubate Fest.
Zijn dat invloeden op Blind to Faith?
Eyehategod zeker wel. Vooral Nabbe is gekweekt op een dieet van Eyehategod, hardcore en oude metal zoals Celtic Frost. Als ik een riff speel, dan heeft hij daar onmiddellijk een drumpatroon bij en hoor je waar hij de inspiratie vandaan heeft. Met Blind to Faith proberen we een sound te vinden waarin al die invloeden - en zeker ook old school deathmetal zoals Entombed - een plaats vinden.
Hoe verhoudt Blind to Faith zich tot R&F? Ook de anderen hebben nog bands, hoe zit dat voor hen?
Er is natuurlijk een groot verschil. Blind to Faith is echt een project en we gaan ons hierin niet opjagen. We doen dit voor de fun, en het duurt zolang het moet duren. Als het te serieus wordt of te veel engagementen vereist, dan kunnen we er beter mee stoppen. Voor AmenRa of R&F is dat helemaal anders. Die bands hebben een bepaalde standaard bereikt die gehandhaafd moet worden, alles moet perfect zijn. Onze namen zijn ook echt verbonden aan die bands. Als Blind to Faith niet helemaal strak speelt maar wij ons wel amuseerden ons, who cares?
De teksten, de hoes en de agressieve muziek zelf laten anders toch niet vermoeden dat het een funband is.
Dat klopt. Ik hou zeker niet van 'funbands'. Het is niet omdat dit hele project wat meer ontspanning is dat we onszelf niet meer serieus nemen. Bovendien kunnen we enkel muziek maken waar we zelf honderd procent achter staan. Ik zou niks kunnen faken dat ik niet ben. Die donkere kant zit in ons. Niet dat we opgegroeid zijn in de goot of zo, maar iedereen wordt al eens gepest op school of loopt met zijn kop tegen de muur. Bij de ene blijft dat harder hangen dan bij de ander. Heb je daarbovenop altijd al het gevoel dat je niet helemaal bij de wereld past, dan wordt je al rapper aangetrokken tot extreme muziek. De vrolijke jongens die altijd goed gezind zijn succes en kennen en populair zijn luisteren niet naar dit soort muziek.
Goede funbands zijn voor mij die oude deathmetalbands, met enkel gastjes van (toen toch) zestien jaar in die te veel horrorfilms hebben gezien. Ze schrijven wat teksten over een seriemoordenaar en leven zich uit. Dat was voor de fun, maar tenminste niet geforceerd. Bovendien vind ik het gewoon belangrijk dat alles een geheel vormt. Metal of hardcorebands met oppervlakkige teksten of een veel te gelikte productie kunnen zo'n afknapper zijn.
Integriteit en oprechtheid zijn erg belangrijk voor je?
Zeker ik zou nooit zuiver voor het geld in een band kunnen spelen. Ik heb zelfs moeite om in een bandje te spelen waarvan de muziek me niet helemaal ligt.
Je kan je ziel natuurlijk maar een keer verkopen, maar wat doe je als er een grote maar oppervlakkige band met geld langskomt die een gitarist of bassist nodig heeft voor een tournee?
Bwa, als het echt veel geld is... Die integriteit ben je wel kwijt natuurlijk.
Hoe ben je eigenlijk op het Holy Terror-label van Dwid (zanger van Integrity) terecht gekomen? Want dat is toch een grote naam in het genre.
Ik onderhoud al een tijd contact met Dwid, die ook in Gent woont. Ik had hem ook al verteld over het Blind to Faith-project. Toen de opnames af waren heb ik hem die doorgemaild om zijn reactie te horen. Voor ons waren dat toen gewoon demo's, maar Dwid stelde onmiddellijk voor om samen in zee te gaan voor een echte release. Daar zeg je geen nee tegen natuurlijk. Op zich is dat wel maf, een band die nog nooit heeft opgetreden en amper gerepeteerd, krijgt al meteen zo'n kans. Het zotste was dan nog wel dat er bijna 250 lp's verkocht werden in voorbestelling. Ondertussen hebben we er nog enkele honderden van verkocht, en het ziet er wel naar uit dat de eerste persing er volledig door zal gaan. Als de tweede lp ook opgenomen is, brengen we ze misschien wel samen uit op cd.
Was het een bewuste keuze om 'The Seven Fat Years Are Over' uitsluitend op lp en als gratis download uit te brengen?
Toch wel. Cd is een uitstervend medium, denk ik. Ik koop er in ieder geval nauwelijks. Alles is digitaal te krijgen en bij de vinyls die ik koop zit gewoonlijk een gratis download bij, zodat je hem toch op je iPod kan zwieren.
Wat betekent het Holy Terror-label voor jou? Ik begrijp in ieder geval dat Holy Terror voor Dwid veel meer is dan een muziekstijl of platenlabel.
Moeilijke vraag, over Holy Terror kan je beter met Dwid spreken. Voor hem is het allemaal heel serieus. Ik kan je wel zeggen dat het voor ons toch iets betekent en niet zomaar een etiketje is. Wij hadden onze muziek al af en zijn door hem gevraagd. Uiteraard zijn we al jaren fan van Integrity en is het dus een grote erkenning om op Dwids label gereleased te worden. Het Holy Terror-predicaat wordt tegenwoordig nogal rap gebruikt door kutbandjes, voor wie Integrity een half jaartje de smaak van het moment is en die hen dan kopiëren. Voor ons gaat het in ieder geval dieper dan dat.
Met dat artikel in Terrorizer is er nu ook weer wat commotie ontstaan.
Ja, met dat artikel waren ze niet content. Degenen die geïnterviewd werden (T van Vvegas, Sean van Rot in Hell, Dwid van Integrity en Mike van Gehenna) hebben hun originele antwoorden allemaal online gezet als een soort protest.
Ik heb het gelezen. Zelf stukjesschrijver zijnde begrijp ik wel dat die redacteur van Terrorizer er niet zo veel mee aankon (lees het hier zelf na).
Waarschijnlijk was dat net de bedoeling, alles rond Holy Terror is nogal gesloten. Zij die zich ermee bezig zijn houden ook niet van publiciteit er rond. Ik hoop toch niet dat dat het belangrijkste punt van je interview was?
Nee hoor, maar het fascineert me wel, ik ben ook al jaren fan van Integrity. Heb je nog opvallende reacties gekregen op de lp?
Ik ben vooral geschrokken van de reactie van Mike Cheese van Gehenna, toch ook een legendarische figuur in de hardcore. Hij reageerde superenthousiast en verklaarde zelfs dat onze lp de beste van het jaar was.
Nou, dat is een mooi compliment. Doe je het daarvoor, om zulke reacties te krijgen?
In de eerste plaats willen we natuurlijk de muziek maken die we zelf willen horen en die bij ons past. Ik voel echter toch ook een drang om me te bewijzen. Niet in de zin van het haantje-de-voorste te zijn, maar wat ik doe wil ik goed doen. Ik wil met mijn muziek iets blijvends achterlaten, een stempel drukken. En eerlijk gezegd denk ik dat ik daar wel in slaag. Er zijn toch al enkele duizenden kids die een cd van R&F gekocht hebben en een paar honderd die de lp van Blind to Faith in huis haalden.
Hoe loopt het nu met R&F? Jullie hebben nogal een drukke periode achter de rug, geloof ik.
Jazeker, we zijn pas nog naar Australië geweest, want daar wilden we echt nog naar toe. Die toer was een redelijk succes. We hebben negen optredens gedaan als headliner, en de beste avond was met 250 mensen. Dat is niet zo heel veel, maar als je me als zestienjarige had verteld dat er ooit meer dan tweehonderd mensen aan de andere kant van de wereld op ons stonden te wachten dan had ik het zeker niet geloofd. We zouden ook nog graag eens naar Japan gaan, maar dan moet het wel de moeite zijn. We kunnen het ons niet permitteren om voor drie man en een paardenkop naar daar te vliegen. Op zich is dat niet moeilijk, een toertje regelen in Japan, maar als je elke avond voor een lege zaal staat heb je uiteindelijk ook niet zo veel om over op te scheppen.
Kom je uit de kosten, op zo'n tournee naar Australië?
Toch wel, het is niet de bedoeling dat we armer worden van onze muziek. Rijk zullen we er zeker nooit van worden. Daarvoor hebben we de pech van de verkeerde muziek te houden.
Ga je nog veel optreden het komende jaar?
Het eerste half jaar wat optredens in het weekend, Griekenland binnenkort, en in mei het Neurotic Deathfest in Tilburg. Daar komen onder ander ook Bolt Thrower en Carcass (glundert breeduit) Waarschijnlijk doen we ook wat festivals in de zomer. Daarna zien we wel of we nog iets organiseren.
Slotvraagje: wat voor muziek kan je boeien buiten hardcore of metal?
Ha, dan zou ik mijn iPod moeten tonen. Ik heb nogal de neiging om dingen maar echt interessant te gaan vinden als de hype eromheen wat weg is. Momenteel ben ik bijvoorbeeld erg gek van de Hellacopters. Daarnaast is er toch wel heel wat hoor: Air of Mark Lanegan hoor ik zeker en vast graag. En als er gewoon eens een goed radiohitje is, schaam ik me er niet voor om dat oké te vinden. Ik heb zelf ook een akoestische gitaar waar ik geregeld op speel. Ik sluit zeker niet uit dat ik ooit helemaal andere muziek maak.
En andere kunstvormen? Zoals boeken. Ik zie in ieder geval dat je een bekend boek aan het lezen bent. (‘Hells Angels’ van Hunter S. Thompson, vooral bekend van 'Fear and Loathing in Las Vegas’).
Het is een ander medium, hé, net als film. Het boeit me allemaal wel, maar niet zoals muziek. Muziek kan je overal en in alle situaties beluisteren. Je kan er de tijd voor maken en echt bewust in opgaan of gewoon als achtergrond tijdens het opkuisen van je huis. Het heeft ook een erg lage drempel. Zeker voor punk- of hardcorekids. Ik bedoel, iedereen die ernaar luistert speelt in een band. Het is toch te gek, je bent een tiener, zit samen met wat vrienden in een garage op instrumenten te klooien, en ineens heb je iets gecreëerd dat dan “kunst” is.
Optredens Blind to Faith:
11 april 2010 (Gent, Minus One, met o.a.Eyehategod)
19 september 2010 (Tilburg, Incubate Fest)
Optredens R&F :
24 april 2010 (Meerhout, Groezrock Fest)
30 april 2010 (Tilburg, 013 - Neurotic Deathfest, met Bolt Thrower, Carcass, ...)
15 mei 2010 (Schaffen, Rockfest)
22 mei 2010 (Mol, Last True Colors Show)
http://www.holyterror.com/
http://www.myspace.com/blindtofaith
http://www.myspace.com/riseandfall13
Door Stijn Van Hees 08/04/2010 - categorie : Interview - 
verstuur dit artikel aan een vriend  Share on Facebook
 Lees de reacties (1) van anderen of geef uw mening
|
