home muziek besprekingen film besprekingen concert besprekingen evenementen sites forum nieuws zoeken
Debt of Nature: Crush, Kill & Burn



Deity Down Records, 2010.

Voor Digg*ers van: Dark Angel, Napalm Death, Thanatos

Komt het door het zomerse weer? Door de overdaad aan voetbal en koers? Door de op handen zijnde jaarlijkse hoogmis van het cultureel verantwoord zwelgen, Gentse Feesten genaamd? Waarschijnlijk hebben ze er alle drie wel hun aandeel in dat ik de laatste week wat loom was als het op recenseren aankomt. Nu, gedaan daarmee: Debt of Nature blaast alle slaperigheid en zomerse nonchalance keihard uit m'n systeem.

Hun tweede langspeler - met de weinig subtiele titel 'Crush, Kill and Burn' - is namelijk een hondsbrutaal en retestrak potje extreme metal. Deze Duitsers kennen hun klassiekers en scoren met die bagage in hun rugzakje even vlot als de spelers van de Mannschaft op het afgelopen WK. In die rugzak vinden we zeker wel een paar platen terug van Napalm Death maar uiteraard ook wat Teutoonse Thrash zoals Kreator en Europese death metal van een Bolt Thrower of Pestilence. 

Tja, dat is natuurlijk het nadeel van dit soort platen. Hoe graag ik het ook zou laten deze recensie is niet te schrijven zonder een handvol verwijzingen naar andere (oudere) bands. Da's geen schande, niet iedereen kan Devin Townsend of Ihsahn heten, dat zou trouwens ook niet goed zijn voor de metalgemeenschap. Soms moeten de haren los en wild in het rond gezwierd worden. En óf je dat kan bij Debt of Nature.

Na een overbodige Wagneriaanse intro barst direct de hel los op 'Masturbator Generator'. Een brutaal grindcore getint nummertje waarin het gebruik van twee grunters (van verschillend geslacht) flink wordt uitgespeeld. Dat doen ze echter niet overal en op de meeste nummers is het niet te zeggen of er nu één dan wel twee stemmen meebrullen. Daaropvolgend krijgen we het titelnummer dat opvalt door de tempoversnellingen en de onmiskenbare groove, die de niet-blasttrofen hebben.

Meer groove is er bijvoorbeeld in 'Insalata Tarantula' (wat zouden ze hiermee bedoelen, tarantula-salade, niet op het menu bij de doorsnee afhaal Italiaan). 'Eisenfresser' begint dan weer erg traag met dreigende grunts en een jankende gitaar, vooraleer ook deze trackweer uitgroeit tot een spannende grindcorebeuker met opvallend gitaarwerk. Dat is wel vaker het geval: niet alle nummers bevatten solo's maar als ze er zijn, zijn het wel goede. Evenzo voor de riffs: het zijn niet altijd de meest originele, maar er zit wel vaak een frivoliteitje of een tempowisseling in om de tracks spannend houden.

De meeste nummers hebben trouwens een herkenbare strofe- en refreinstructuur, en dat gaat goed samen met de sporadische technische uitstapjes van de gitaristen. Om kort te gaan, de nummers zijn best herkenbaar. Wanneer het na ruim 20 minuten beuken toch tot een punt dreigt te komen dat het album naar eenheidsworst gaat smaken, serveert men ons met 'Nightmare of the Fashion Whore' een wat melodieuzer nummer afgekruid met Scandinavische melodie. Waarna er weer verder afwisselend gehakt, gebeukt en gemalen wordt. 'Catterpillar Walk' bijvoorbeeld haalt met zijn trage tempo en Pantera-achtige groove nog een keer de botte sloophamer boven.

Moest het nog niet duidelijk zijn: 'Crush, Kill and Burn' is een erg genietbaar en redelijk afwisselend album. De band heeft duidelijk zijn invloeden, wijkt nauwelijks af van dat gekozen pad, maar weet er wel voldoende spannende en unieke nummers mee te maken. Meestal overstijgen die nummers de clichés van het genre zonder de ongeschreven regels met voeten te treden. Dikke meevallers zijn bovendien dat ze een goede studio hebben uitgekozen en nog belangrijker, dat ze verdomd strak spelen.

Debt of Nature bestaat duidelijk niet uit beginnelingen. Dat is ook te horen aan het feit dat er geen misplaatste toetsen of cleane zang opduiken. Gelukkig maar. Ben je dus een verwoed beluisteraar van bovengenoemde bands of van meer hedendaagse dingen als Misery Index of Legion of The Damned, doe jezelf, deze band en het sympathieke Hollandse Deity Down label een plezier en zet deze op je zomerse metalplaylist.

www.myspace.com/debtofnaturemetal

Door Stijn Van Hees 21/07/2010 - categorie : music - Afdrukken

verstuur dit artikel aan een vriend    Share on Facebook

  Dit artikel heeft nog geen reacties. Klik hier om uw mening te geven. 


Blader in ons volledig archief
CD van de week

Sufjan Stevens: All Delighted People EP
klasse valt niet te verbergen
Featured
Spiritual Beggars: Return to Zero
misstap
Morcheeba: Blood Like Lemonade
strontvervelend
Richard Youngs: Beyond The Valley Of Ultrahits
vocale doorn in het oog
The Gaslight Anthem: American Slang
Great American Rock
Demonic Resurrection: The Return to Darkness
death met synths
© Copyright Digg*    Contact*    Redactie*    About Digg*    Privacy*    Adverteren*    Webdesign* by T-kila...
eXTReMe Tracker
cached on 05.09.2010 07:33:53  Page generated in 0.3005 seconds.