I Am Kloot: Sky At Night Digg* cd bespreking

I Am Kloot: Sky At Night

Shepherd Moon, 2010.
EMI

Voor Digg*ers van: Elbow, Doves, ...

"Where shall I go on that big, black night? Shall I take the coast road back through my life?" Nachtelijke omzwervingen en verstillende impressies, het nieuwe album 'Sky At Night' is een roadbook voor melancholische zielen. Het trio uit Manchester timmert sinds 2001 aan de weg naar succes en een decennium later hebben ze de sleutel in handen om het volledig waar te maken. IJzersterke doodeerlijke songs, uitgebalanceerd in de handen van producers Guy Garvey en Craig Potter (van Elbow). Een home-game voor Manchester!

Een onophoudelijk getokkel op de akoestische gitaren, terwijl de orkestraties als vuurvliegjes in de achtergrond fonkelen... 'Sky At Night' raast met een fluwelen dynamiek door de tien nummers, zonder enig gevoel van tekortkomingen of gebreken. Het distinctieve stemtimbre van Bramwell begeleidt de muziek op wervelende wijze: uit het leven gegrepen anekdotes, dichterlijk tot stevige teksten verweven ('Northern Skies').

"This stuff strips the light from your bone": tijdens 'To The Brink' wordt de liefde in een intiem en tijdloos aura verpakt. 'Fingerprints' zweeft zoals alle nummers vanaf de eerste seconde op een bijzondere drive: zelfbewuste teksten met diepgang ("If heaven is a place upon your skin, that I may have touched from without to within/ then dust yourself of fingerprints and grin") en met fenomenale melodische ontwikkelingen. Eenvoudig maar krachtdadig in zijn dynamiek, waarbij het strijkerskwartet op het einde een diepe indruk nalaat.

Bramwell weerhoudt zich er niet van om de muziek bij momenten een rauw en doorleefd karakter te geven. 'Lately' houdt de kerk in het midden, tussen een zwaarmoedige drinking song en een psychedelisch folknummer. "It's been a struggle", de gekheid wordt in al zijn facetten beschreven. Net zoals de andere nummers zit 'Lately' volgepropt met persoonlijke materie, maar dat wordt allemaal op wonderlijke wijze in een evenwichtige en uitgebalanceerde compositie gekanaliseerd. In de helft van 'Sky At Night' ben je al overtuigd van de volgende luisterbeurt.

'Sky At Night' is een perfect game dat indrukwekkend stand houdt door zijn radicale eenvoud en kleine maar geniale omwentelingen. Meer dan dat, klinkt het bovenal bijzonder persoonlijk en gepassioneerd. Het stemgeluid van Bramwill bevat op 'I Still Do' eerlijke en doorprikkende elementen, terwijl 'The Moon Is A Blind Eye' een bevlogen symbiose is van brute waarheid en naturalistische symboliek ("The sun may glorify the heavens, but he never sees the stars").

'Proof' is een kort maar fantastisch nummer dat luistert als een spannend en aaneenhangend boek. Een melodie waar niks op aan te merken valt, de breekbare stem van Bramwell en wederom een fascinerende tekst waar veel artiesten jaloers op zouden zijn. 'It's Just The Night' is door zijn tragere ontplooiing iets moeilijker te doorgronden, maar het algemene gevoel bij het album leeft op onovertroffen wijze door in het nummer.

Wanneer het einde begint te naderen, is het tijd voor het drietal om nogmaals zwaar uit te pakken. 'Radiation' doet simpelweg wat het zegt: het straalt tot de uithoeken van de kamer en blijft nog een lange tijd nagloeien. Gracieus qua proporties, bevlekt door enige somberheid, een emotionele schokgolf uit het asgrauwe Manchester. 'Same Shoes' is ten slotte een intrigerende epiloog, een dronkemansode aan de liefde. Een laatste moment van uitblazen terwijl het stoomschip naar de horizon vaart.

Een onverwachte vuistslag in het gezicht, want I Am Kloot benadert de perfectie met de tien hemelse zielsberoeringen op 'Sky At Night'. Een album om de lichten bij te doven, op de grond te liggen en urenlang naar de sterrenhemel te staren. U zult er geen spijt van hebben!

http://www.iamkloot.com/
www.myspace.com/iamklootmusic