Virgin, 2002
Virgin

Nood breekt wet. Dat was wat ondergetekende dacht toen hij als jonge snaak in de jaren tachtig verkoos om zijn voorliefde voor prima Roxy Music platen als 'Flesh and Blood' en 'Avalon' niet wereldkundig te maken. Er zijn namelijk al mensen voor minder in een sociaal isolement terechtgekomen. Als prille dertiger is het een stuk makkelijker om Bryan Ferry een toffe pee te vinden en zijn muzikale verzuchtigen volop te digg*en. Sinds de korte reünietoer van Roxy Music zit eeuwige dandy Ferry weer volledig op het juiste spoor. Het beste voorbeeld daarvan is zijn nieuwste boreling 'Frantic', een heerlijk onderhoudende en als vanouds van Ferry's typisch beverige vocalen voorziene schijf. Zoals steeds laat Ferry zich op bitter weinig muzikale vernieuwing betrappen: de loodzware beat tijdens 'Nobody Loves Me' is een schaarse uitzondering, maar voor de rest wordt er vooral heel traditioneel gemusiceerd. Maar goed ook, want wat is er zieliger dan ouwe rotten zichzelf te zien nahollen door moderne stijlelementen in hun songs te verwerken? Ferry blijft lekker de ijskoude romanticus van vroeger en steekt dat op een – grotendeels op routine gemaakte - prachtballad als 'Fool For Love' niet onder stoelen of banken. Niet dat 'Frantic' een wereldplaat is geworden, maar als vlugzout om de Roxy Music nostalgie weer tot bewustzijn te wekken, is dit zeker voldoende.

Door Prof. Joost 05/05/2002 - categorie : music -

verstuur dit artikel aan een vriend    Share on Facebook

 Lees de reacties (1) van anderen of geef uw mening