Beth Orton: Daybreaker Digg* cd bespreking

Beth Orton: Daybreaker

EMI, 2002
EMI

Diegenen die Beth Orton indertijd bestempelden als een doorslagje van Suzanne Vega, mogen onderhand hun mening bijstellen, want met prima platen als 'Central Reservation' en 'Trailer Park' bewees de Engelse dat ze wel degelijk tot de beste vrouwelijke singer-songwriters van onze nietige aardkloot behoort. Qua statement van creativiteit en pure kwaliteit is 'Daybreaker', Ortons nieuwste, echter de kers op de taart. Triestige Beth klinkt nog altijd even droevig en dat is er na het overlijden van haar moeder niet op verbeterd. Haar inspiratie lijkt er in elk geval niet door aangetast, want elk van de tien nummers op 'Daybreaker' scheert hoge toppen. Als geen ander beheerst Beth Orton de kunst om uiterst melancholisch uit de hoek te komen, zonder haar luisteraars mee te slepen in haar teneerdrukkende stemming. Debet daaraan is het open karakter van zowel songs als productie, die de bereidwillige luisteraar onderdompelen in een haast hemels sfeertje. Songs als de prima single 'Concrete Sky' en het heerlijk ingetogen 'OK' tonen aan waar Beth Orton thuishoort: aan de absolute top. Daybreaker staat van de eerste tot de allerlaatse minuut boordevol sprankelende schoonheid, verzwakt op geen enkel moment en groeit na enkele luisterbeurten uit tot een instant-klassieker.