Queens Of The Stone Age: Songs for the Deaf Digg* cd bespreking

Queens Of The Stone Age: Songs for the Deaf

Interscope, 2002
PIAS

Het zal wel typisch zijn voor iemand met een obsessieve Kyuss-fixatie, maar ondergetekende vond 'Rated R', het vorige en vrij succesvolle album van Queens of the Stone Age, eerder een boeiende popplaat dan de stonerrock klassieker waarmee Josh Homme en kompanen hadden beloofd voor de dag te komen. Enkele maanden terug benadrukte bassist Nick Olivieri nog dat de volgende plaat wèl zou rocken als de beesten, en zowaar: daar was echt geen woord van gelogen. 'Songs for the Deaf' is de ultieme natte droom geworden van alle zandkonijnen, namelijk de perfecte synergie van gortdroge gitaarriffs en lekker slepende zanglijnen, geruggensteund door een denderende ritmesectie (jawel, met Dave Grohl achter het drumstel). De experimentele intro 'The Real Song for the Deaf' zal de meesten nog wel op het verkeerde been zetten, maar vanaf 'You Think I Ain't Worth A Dollar, But I Feel Like A Millionaire' is het onherroepelijk beuken geblazen: Homme en co. laten er namelijk geen twijfel over bestaan dat ze iets recht te zetten hebben. En dat doen ze zeker: 'Songs for the Deaf' fungeert perfect als de soundtrack bij een avontuurlijke rondrit op de Route 66 en laat bij momenten geen spaander heel van de trommelvliezen. Dat ze bovendien een boontje hebben voor het volledig Belgische Millionaire, is de spreekwoordelijke kers op de taart. (JD)