Aimée Mann: Lost In Space Digg* cd bespreking

Aimée Mann: Lost In Space

SuperEgo Records, 2002
V2

We maken er geen geheim van: sedert haar prachtige muzikale bijdragen aan Paul Thomas Andersons topfilm 'Magnolia' hebben we een ongelooflijke boon voor Aimée Mann. Na haar Oscarnominatie voor het van die soundtrack geplukte 'Save Me' kreeg Aimée trouwens wat ze al lang verdiende: ruime erkenning in het wereldje van de muzikale fijnproevers. Niemand kan beweren dat dat respect gestolen of overdreven is, want de songs op Manns vierde album 'Lost in Space' zijn om duimen en vingers bij af te likken. Niet dat je er meteen vrolijk van wordt, want Mann heeft van nature een stevige aversie voor alles wat uptempo en vrolijk is. Zo komt het dat ook de 11 nummers op 'Lost in Space' weinig bemoedigend klinken, al maakt de uitgesproken schoonheid van haar songmateriaal veel goed. Tekstueel hamert Mann verder op haar vertrouwde stokpaardje: nog steeds wil ze elke opgefokte platenbaas aan de hoogste boom zien hangen. Een mentaliteit die we ook bij het iets hardere Korn aantreffen, maar die draaien wel mooi mee in het commerciële circus. Mann doet het alleen, met haar eigen platenlabel en schrijft songs waar elke vrouwelijke singer/songwriter meteen zou willen voor tekenen. Niet te missen, deze schijf!